De trots van de Orubiaanen. Hoofdstuk 2

George zag opeens iemand in een mantel op de hoek met een grote zak. George wou naar hem gaan maar opeens werd het zwart. Toen hij wakker werd zat hij aan een kampvuur met Fill en een man. George wou wegrennen maar zag dat hij in een eng groot bos was. Dus besloot hij kalm te zeggen:’ ehm wie bent u en waar zij wij?’ . De man deed zijn mantel uit en antwoorden met:’ Mijn naam is Rodan en we zijn in het Schaduwwoud’. George voelde de rillingen over zijn huid, het Schaduwwoud is het woud waar honderdduizenden monsters zich schuilhouden. ‘Waarom zijn we hier dan?’, vroeg George aan Rodan. ‘Omdat ik zag wat jij hebt gedaan’,zei Rodan. Opeens deed de man zijn mantel uit hij zag er uit als een Orubiaansoldaat. ‘Gaat u mij doden voor wat ik heb gedaan?’, vroeg George met een bange stem. ‘Nee, nee hoor, dat zijn mijn zaken niet’ zei de man. De jongens waren heel verward nu. Toen zij Rodan :’ O, ja sorry ik was vergeten dat ik nog in deze vorm zat.’ De man pakte een grote lange stok, en opeens begon hij een spreuk uit te spreken of zo. ‘Tiktoktatorm, geef mij mijn ware vorm’, zij de man. Op zij stok kwam een paarse bol, die steeds groter werd tot zijn hele lichaam er in zat. Toen ontplofte de cirkel, en de man zag er niet meer uit als een Orubiaan maar als een Westelijke tovenaar (Westelijke tovenaars zijn zeer zeldzaam, ze zijn degene die wezens proberen mee te laten vechten tegen duistere monsters (zoals trollen) ze zien eruit als mensen maar zijn gemiddeld een halve kop groter). ‘ Ik ben hier om hulp te vragen aan de Orubiaanen, maar Orubiaanen hebben een grote trots en zijn heel egoïstisch. Anders als jij, ik wil dat jullie me helpt ze overtehalen mij te helpen’, zei Rodan. ‘Waar mee helpen?’, vroeg Fill. ‘ Met het verslaan van de Orcs!!!’